Манай Алибековну «Моллалар» (1911 й.) деген шиърусуна Абусупиянны жавабы

Яхсайны моллаларын Сёгюп турма гьаманда, Алар анча да тюгюл — Тамаша бар бу янда!

Аз аввал гёрмедингму Мадрасаланы кюю? Шондан чыкъгъан моллалар Тизерму миллет уьюн?

Оьлюню гёмегенин Бетлейсен гёре-багъа. Бир ишге ярагъан сонг, Дагъы не герек сагъа?

Оьлюню сыдыра деп Айтма ярамас калам, Муталимлигинден о Тилене гелген адам.

Самурсакъ, тузгъа ерли Тилене гелген гиши Тонавну къутгъаргъан сонг, Негер яражакъ иши?!

Кёрде гебин алса да Айыпму огъар, Манай? Алип деп охуй тура Гьар жума, гьар гюн, гьар ай.

Ногъайгъа барагъанын Тамаша гёрме аны — Девюр гетген гишидир, Гетген аны заманы.

Гьар гюню байрам айда Девюрю бар чагъында, Акъны-гёкню билеген Болмагъан сонг ягъында.

Булай къайгъылар булан Аврувлу болду башым.

Гел, сен де къой буланы, Къарт болурсан, къардашым!

Уллулардан эл чегип, Гиччилеге багъайыкъ. Сен айтагъан табунгъа Оьлген деп ат тагъайыкъ.

Бир табун тиргизейик Оланы орнун тутма. Болуп битген затны къой — Болажагъын унутма!

(«Къумукъланы халкъ шаирлеринден Манай Алибекзадени мажмуаш асары: къумукъланы адатлары, йырлары, сарынлары». Буйнакск, 1925 й. 123—124 б.)