Намазгъа жувунмакъдагъы дуалар.

Я Аллагь, мен сени булан сакъланаман имансызлыкъдан да, пакъырлыкъдан да, къабурну азабындан да, ай Аллагь! Тийишли болуп къуллукъ этилинеген зат Аллагьдан башгъа ёкъ. Оьзюне ортакъчы да болмай, янгыз болгъан гьалда мюлк анакъыдир. Бары макътав да огъардыр! Ол Аллагъу тааланы гьар заттгъа гючю етишедир.

Я Аллагь, сен берген затны гери урма болагъан ёкъ, сен гери ургъан затны берип болагъан да ёкъ. Сен къаза этген затны къайтарып болагъан да ёкъ. Сени янынгда бай гишиге байлыгъы пайда этмей.

Ай мени Аллагьым! Яман гьалдан яхшы гьалгъа таймакъ да ёкъ, оьр болгъан, уллу да болгъан Аллагъу таала булан тюгюл эсе. (Маънасы альякъда гетди^✻). Гьар ниъмат онукидир, сыйлылыкъ да огъардыр, арив макътавлар да огъардыр! (Маънасы маълюм^✻). Ол Аллагъу таалагъа ибадат этебиз, гавурлар нечакъы сюймесе де.

Аллагъу таала оьзюнден башгъа Аллагь ёкъдур, тиридир, халкъына бек тадбирлидир^✻; оьзюне къалгъымакъ-юхламакъ да болмайдыр: кёклердеги де, Ердеги де зат оьзюникидир; оьзюню ягъында гишиге шапаат этип болагъан ёкъдур, Аллагъу тааланы изнусу булан тюгюл эсе.

Ол Аллагъу таала биле, халкъны алдындагъыланы да, артындагъыланы да. Аллагъу таала билеген затланы гьеч бирин халкъ билмей, Аллагъу таала оьзю билдирме сююп билдирген затны тюгюл эсе. Аллагъу тааланы кюрсю^✻ кёклени-ерлени къуршады. Ол кёклени де, ерни де сакъламакъ Аллагъу таалагъа авур болмай. Ол Аллагъу таала бийик де, уллу да гишидир.