Онунчу бёлюк

Аллагъыгъа къычырмакъ. Гьажатын арзу этмек

Ай махлукъат солтаны, Ёкъ сенден башгъа магъа. Гьар не къайгъы гелсе де, Сыгъынаман мен сагъа.

Тар болмас мени булан Уллу даражанг сени. Ачув алмакъны гюню^✻ Сыйындырсанг, сен мени.

Дюнья булан ахырат — Сеничундур бары да. Илмуларынгдан сени Лавгьул-магьфуздагъы да^✻.

Напсым, сен уьзме умут, Уллудур деп гюнагьым. Уллу-гиччи бир болур, Гечме сюйсе Аллагьым.

Уьлешегенде, умут — Аллагъымны рагьматы. Гюнагъыгъа гёре болур Уьлешип тийген заты.

Я Рабби, къайтармагъын Умутларымны къолун, Магьшарда гьисабымны Къыйын этмегин ёлун.

Эки дюньяда рагьму эт, Я Рабби, гьалым яман. Бек заийипдир сабурум — Бузулур къоркъув булан.

Я Рабби, изну да бер Рагьматны булутуна. Агъылып рагьмат явсун Ол Расулну уьстюна.

Рагьмат ичинде болсун Агьлю, асгьаблары да, Оьрлюкню, тазалыкъны Агьлюсюдюр бары да.

Терекни бутакъларын Еллер чайкъагъан чакъы, Тюени макъам булан Юрютген сайын дагъы.

(«Амннтазаны таржумасы». Петровск, 1905 й.; Темирханшура, 1910 й.)

⁂