Тогъузунчу бёлюк

Аллагъдан гечмекни далаб этмек пайгъамбардан шапаат умут этмек

Макътадым ол Расулну Рагьмусун умут этип. Зая болду оьмюрюм, Сарынлар айта гетип.

Алдынгъы гюнагьларым Бойнума бугъав уруп, Каъбада союлагъан Къой йимик гелдим юрюп.

Яшлыкъгъа мутигь болуп, Оьмюрюм гетди яман. Гюнагъдан башгъа затын Гьасил этмедим гьаман.

Тамаша кютюрлюгю Напсымны сатувунда. Дюнья берип, дин алып, Гёрмеди татувун да.

Ким сатса ахыратын, Дюньяны ягъын сююп. Кютюр тюшюп сатуву, Къалыр юреги гююп.

Гюнагь этсем де, магъа Расулну ваъдасы бар, Уьзюлмеген арабыз, Инангъанман мен огъар.

«Атым Мугьаммад мени,— Ваъдасы бар оьзюню.— Шапаат этермен»,— деп Ялгъаны ёкъ сёзюню.

Магьшарда, къолум тутуп, Этмесе шапаатын,— Тайышгьандыр аягъым, Сорама башгъа затын.

Умутун салса огъар, Гьеч гиши магьрюм къалмас. Хоншулукъ этсе огъар, Гиши гьюрметсиз болмас.

Пикрумну салгъан чакъы Аны макътавларына, Къутгъара тапдым аны Къайгъыланы барына.

Мугътаж гишини къолун Бош къоймас шабагъаты. Къургъакъ ерлеге болур Булутну сахаваты.

Этмедим макътап аны Малын талаб дюньяны, Зугъайру^✻ жыймакъ йимик, Гьаримни макътап, аны.