Язбашда
Язбаш болса, къарлар ирир, гьар ерде сувлар агъар, Мамукъ йимик акъ авлакълар яшыл болмагъа башлар. Чечеклер-гёклер ачылыр, къушлар сарнар бавларда, Сирив-сирив, бёлек-бёлек къойлар отлар тавларда.
Иссиге къайтып гьавалар, чечек ачар тереклер, Яшыл бавлар, арив сувлар — ачылажакъ юреклер. Гюз сувукъдан къачып гетген къарлыгъач гелир къалкъып, Къыш яшынып халват этген гюгюк✻ де чыгъар ялкъып. Сабан сюрюп, сонг урулур гьабиждейгъа казалар, Будайланы-арпаланы насын-чёбюн тазалар Уьчюнчю ахыр айында бишер тут булан жия✻, Бав-бакъчаны ниъматлары адамны гьайран къоя. Гьар йылны бир язбашыдыр инг лезетли заманы, Бош-бошуна йибермейик гелип гетмегин аны. Гьай аман, нече язбашлар биз болмай да гележек, Гёк авлакъны, къызыл гюлню, бизсиз де халкъ ележек.
(«Яшланы дюньясы». Тизген — М. Дибиров. Буйнакск, 1922 й., 122—123 б.)
⁂
Йылтын-йылтын сари гебекли, Тамакъылардан таймас йимик эмгекли, Тавхана башланы ташысан, Талайсызланы ашысан.
(Мичариге багъышлангъан бу назмуну капиркъумукълу Акаев Магьаммат-Гьанипа тёбенкъазанышлы Хангишиев Жангишиден язып алгъан).