Тюлкю булан бёрю

(И. А. Крыловгъа гёре)

Бёрюге ёлугъуп Тюлкю узакъдан: «Къайда барма хыял,— деди,— бу якъдан?» Деди Бёрю: «О якъ-бу якъны билмен, Гетемен, дагъы мен къайтып да гелмен.

Зулмудан къутулма бараман оьзюм, Хор болдум, бу ерде юрюмей сёзюм. Инсанлар магъа кёп азият бере, Эп тапса оьлтюрюп къаныма гире». Тюлкю деди: «Ачыкъ билдир ишингни, Алып барамусан яман тишингни?» Бёрю деди: «Магъа тарыкъ чы тишим. Ол болмаса негер яражакъ ишим?!» Кюлемсиреп, Тюлкю деди ол заман: «Олай буса гьабас къыйналма гьаман. Ол тиш сени булан бар чакъы бирге, Абурлу болмассан барсанг не ерге».

(«Мажмуъ ул манзумат ал-ажамийят» ген китапны уьчюнчюлей чыгъармакъ учун онгарылгъан къолъязмадан).