Назму
Гьар ким къылса тарикъатны даъвасыны, Аввал бир ол шариатны билмакъ герек. Шариатны ишлерин ол тамам этип, Андан сонгра бу даъваны къылылмакъ герек.
Шариатсыз сёз айтмаслар тарикъатда, Тарикъатсыз сёз де болмас гьакъыкъатда. Бар да бу ишлер билинер шариатда, Жумласыны шариатдан гёрмакъ герек.
Андан сонгра бир эр герек ирадатлы✻, Болгъан буса ол бир эрден ижазатлы✻, Шариатгъа тюз гелеген караматлы Мюрид аны этегини тутмакъ герек.
Бу ишлени билмей гьар ким шайхман✻ десе, Караматдан, вилаятдан✻ хабар берсе, Батъилдир✻ ол, эгер ругъул амин эсе — Андай✻ батъил даъвалардан таймакъ герек.
Ирадатсыз, ижазатсыз мюршид болмас, Тарикъатны аламатын гьеч де билмес, Мубтадиъдир✻, ирадатгъа лайыкъ гелмес,— Олайлардан йыракъ-йыракъ турмакъ герек.
Ирадатны берип агьли ижазатгъа, Даим бол, гел, гече-гюндюз риязатгъа. Санап аны хидматыны ибадатгъа, Къуллугъунда белин байлап турмакъ герек.
Андан сонгра мужагьадагь✻ тонун гийип, Риязатны✻ мюющюнде агъып-ирип, Оьктемликден тавазуъну✻ сыйлы гёрюп, Оьктемлигин сатып хорлукъ алмакъ герек.
Бу ишлердир эренлени къылгъанлары, Мюридлери билсинлер деп айтгъанлары, Гьакъдыр булар бир зарра ёкъ ялгъанлары — Бу сёзлеге жан къулагъын асмакъ герек.
Герти кюйде гьар ким къылса къабул муну, Риязаты булан болсун гече-гюню, Юрек булан бек игьтикъад✻ этип аны, Устазындан кёмек далап этмакъ герек.
Ирадатсыз бу ёлгъа гьеч гирмедилер, Риязатсыз гьеч пусун йибермедилер, Ижазатсыз бир де аякъ алмадылар,— Мюрид болгъан бу сыпатлы болмакъ герек.
Гьар ким гирсе бу ёллагъа белин байлап, Герек бийдир, герек къулдур, оьзюн ойлап, Таваккалын бир Аллагьгъа догъры айлап✻, Таважжуны✻ шайыхлагъа этмакъ герек.
Гьар ким болсун ибадатгъа гире болса, Тавба этип, тарикъатгъа аякъ салса, Гьакъыкъатны далап этип излей барса — Бир устазны буйрукъларын тутмакъ герек.
(«Василат ун-нажат». Темирханшура, 1908 й., 27—28 б.)
⁂
Ай гьабиб Гьакъ Мугьаммад✻, я шапаат маъданы! Сен оьзюнг мухтарысан✻ жумла пайгьамбарланы. Гюл юзюнг гёрмей инандым, гел унутма сен мени. Дюшди гёнглюм✻, я Мугьаммад, жаным арзулар✻ сени.
Гьакъ тааланын гьабибисан✻ сагъадыр ихтияр, Сенин ичун яратубдур✻ бу жигьанда гьар не вар✻. Сенсиз олса✻ жаннатын✻ нигъматлары ёкъ игътибар✻. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
Сенден истарлар✻ мадад къапунгда юз-минг анбия✻, Сенден олмышдыр✻ калимуллагь асасы ажДагъа. Сенсиз айланмаз эди✻ кёклер, ер олмазды бина✻. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
Жумла махлукъдан гёзелсен, гьар санынг бир пара нюр, Дишляринг✻ инжи, дилинг✻ жавгьар, лабынг✻ маржандур. Агъзынг✻, амма, мискими-анбармы — билмазам недур✻. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
Бу заиф✻ умматлара✻ сенсен Худаны✻ рагьматы. Сенсиз олса истамаз✻ гьашыкъларынг гьеч жаннаты. Лаълу✻-якъутдан гёзелдир гьар сёзюнг, ёкъ къыйматы. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
Ач гёзюнг назлы юхудан, гел, къыямат болды, тур — Халкъ арасында бугюн бу фитнати кубраны✻ гёр. Сёзляринг бармы — юрют, буйрукъларынг бармы — буюр. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
Бир заиф къулдур Абусуфьян, гюнагъы чокъ✻ аны. Ёкъ олур✻, амма, эгер олса шапаатынг сени✻. Арзи Магъшарда✻ бизин андан айырма, я Гьани✻. Дюшди гёнглюм, я Мугьаммад, жаным арзулар сени.
(«Мажмуъ ул-манзумат ал-ажамийят». Темирханшура, 1907 й., 25 б.)