Дёртюнчю сагьна

(Капулетлени уьюндеги бир отав. Капулет, синьора Капулет ва Парис гелелер.)

Капулет.

Къайгъыны артындан къайгъы, мессир, бизге.
Къызыбызны гьазир этме болмадыкъ:
Бек сюе эди оьзю Тибалт къардашын.
Шолай мен де… Огь, барыбыз да чы биз
Оьлмеге тувгъанбыз… Гьали геч заман:
Ол эниш тюшмес. Мен де, воллагь, къурдаш,
Сен болмасанг баягъонокъ ятар эдим.

Парис.

Къыз сёйлеме ошав тюгюл бу ясда.
Гьы, синьора, гечегиз яхшы болсун!
Къызыгъызгъа салам!

Синьора Капулет.

Яхшы, айтарман!
Эртен тез ону юрегин билермен.
Бу гече ол шу къайгъыгъа лап батгъан.

Капулет.

Мессир Парис! Мен боюнман — шо къызым
Сизин сюежек… Мен умут этемен,
Оьзюню къысматын чечме магъа къояр.
Дагъы сёз негер тарыкъ? Гьеч шеклик ёкъ!
Къатын! Бар гьали сен ятгъынча оьрге, —
Сёйле, Парис, шогъар, — вёре чи сен унутма, —
Арба гюн… Токъта!… Я, не гюндюр бугюн?

Парис. Бугюн — итнигюн, синьорум!

Капулет.

Итнигюн!
Эгье!… Да… Болса арбагюн бираз тез.
Хамисгюн болсун. Айт шогъар хамисгюн —
Килисагъа баражакъ таж салдыртма
Башларына бу синьор граф булан.

(Парисге.)

Сиз де гьазир болурсуз чу? Шолай тез
Ишни этсек, сюерсиз чи? Биз уллу той
Этмесбиз… Бир-эки ювукъларыбыз
Гелир… Тибалтны да биз бугюн гёмюп,
Той этме болмасбыз… Билемисиз сонг
Не сёйлер бизге халкъ… Къардашыбызны
Оьлгенине къыйналмайлар деп сёйлер.
Йыбанмагъа герек болса, бир-эки-уьч
Ювукълар олтурур… Гьы, хамисгюнге
Сиз нечик ойлайсыз?

Парис. Синьорум, неге хамисгюн? Тангала?

Капулет.

Кёп яхшы! Гьы, барыгъыз… Болса хамисгюн!
Къатын! Бар гьали тез ятгъынчагъа
Жульеттаны ягъына. Айт… Гьазир эт!…
Савболугъуз, синьорум! Эй! Чыракъ бер
Отавума! Тюз айтсакъ, кёп геч вакъти.
Гьалигине танг къатажакъ…

(Гетелер.)