Экинчи акт

Биринчи сагьна

(Капулетлени бавуну къырыйындагъы ачыкъ ер.)

Ромео.

Къайда барырман, — юрегим чи мунда?
Токъта чы, таш гесек, талпын ортада!

(Чырдан бавгъа атыла.)

(Бенволио ва Меркуцио гелелер.)

Бенволио. Гьей! Ромео! Къардаш Ромео!

Меркуцио.

Дагъы! Шол!
Ромеонг оьзюн унутмай… Воллагь шо
Шо къыз булан бир тёшекде ятывда.

Бенволио. Чабып шунда, чырдан атылып тюшдю.

Чакъыр, къурдаш!

Меркуцио.

Сигьру булан? Гьа? Дюрмю?
Гьей, Ромео! Гьей гьаясыз! Нафс! Дели!
Гел мунда нафсы пус болуп бусанг да!
Айт бир шиъру, мен де рази болурман;
Къычыр — «агь» ва «янгъан» ва «къан» къапия
Къонагъым Венерагъа яравкелен!
Шону сокъур уланъяшы — Купидон
Тиленчи къызны король Кафетин сюйгенде,
Алай жаядан окъну тюз ургъан чы…
Ёкъ! Ол эшитмей чи… Бир де хозгъалмай,
Тербенмей! Огь, оьлдю гёгюрчюнюбюз!
Оьз къайдада чакъырмагъа тюшежек:
— Сигьрулайман сени, Розалинаны
Шавла чачгъан арив гёзлери булан,
Ал эрни ва гиччи аякълары булан, —
Алдыбызгъа оьз сыпатынг булан гел!

Бенволио. Эшите буса ол ачувланадыр…

Меркуцио.

Неге? Илбисни чакъырып, шо къызны
Сигьру къуршавуна гийирген бусам, —
Къувала сыйлы сёз гючюнг булан деп, —
Болур эди ачувланмагъа себеп.
Мени сигьрум намуслу ва саламат…
Мен чи ону чакъыраман гелсин деп,
Тек оьзюню гёзелини атындан.

Бенволио.

Юрю! Ол яшынды терек салкъынына:
Пашман гече булан лакъыр излей ол.
Сокъур сююмю шону — къарангылыкъ.

Меркуцио.

Сокъур сююм — нишан тута, тек тиймей.
Терекни тюбюнде шол олтургъандыр.
Ойлашадыр: неге къыз емиш тюгюл,
Емиш болуп тюшмей ачыкъ авзуна?..
Геченг яхшы болсун, дагъы, Ромео!
Мен барарман, къув тёшекде ятарман…
Оьленде — отда гелмей яхшы юхунг!
Гьы, гетейик!

Бенволио.

Гетейик! Табулмагъа
Сюймейгенни излемек негьакъ бизге.

(Гете.)