Бешинчи акт

Биринчи сагьна

(Мантуя, орам. Ромео геле.)

Ромео.

Юхуну ялынчлы гёрюнюшлери
Инанмалы иш буса, — шу тюшлерим
Гележекде магъа сююнчлер ёрай.
Кёкюрегимни бийлеген гьукмудар
Енгил олтургъан оьзюню тахында,
Сав гюн елеп мени бир ажайып ругь
Шат ой булан ерден оьрге къалкъдыра…
Гёрдюм тюшюмде мен — Жульеттам гелип
Мени оьлюп таба экен. (Мен оьлюп де оюм жанлы бола экен, — тамаша тюш!)
Сонг оьбюшлери булан ол авзума
Алай да кёп жанланывну гийирди,
Гьатта тирилдим, сонг болдум бир пача.
О! сююм! Не шириндир шу лезетинг,
Сени гёлентгинг де не шатлыкъ бере!

(Балтазар геле.)

А! Веронадан элчи! Гьы, не хабар
Гелтирдинг, Балтазар? Кагъыз монахдан?
Нечикдир синьорам? Нечикдир атам?
Инг гереклиси — Жульеттам эсенми?
Дюр дагъы… шол сав буса, гьеч яманлыкъ
Хабар да болмас.

Балтазар.

Огъар гьали яхшы.
Дагъы ол гьали гьеч де къыйналмажакъ:

Капулетлени къабурлугъунда ол
Рагьат юхлай. Оьлмежек жаны буса
Малайиклер булан учуп айлана…
Гёрдюм, — элтдилер ону къабурлукъгъа.
Шоссагьат хабар берме сизге чыкъдым…
Багъышлагъыз… Шу къайгъылы хабарым…
Буйругъугъузну тамам этдим, мессир!

Ромео.

Шолаймы!… Яхшы дагъы кёк юлдузлар!…
Билесен уьюмню: гелтир язма зат — сонг
Барып магъа атлар тут! Бу гечокъ гетемен!

Балтазар.

Эсигизни жыйыгъыз сиз,
Мессир, тилеймен! Шу асав юзюгюз
Яман бир хыялыгъызны гёрсете.

Ромео.

Ёкъ, янгылышсан! Мени сен рагьат къой.
Буйругъумну эт. Лоренцодан кагъыз?

Балтазар. Ёкъ, рагьмулу синьорум!

Ромео.

Башгъа тюгюл.
Бар! Тез атланы да! Мен де артынгдан…

(Балтазар гете.)

Яхшы, Жульетта!… Мен де сени булан
Бирге ятарман бу гече… Табайым
Шогъар бир чара… О, зекли оьчлю ой!
Нече де тез гелтирермен юрекге
Оьзюнгню шу макрю насигьатынгны.
Гьали эсиме тюшдю: шунда ювукъда
Аптекчи бар, мен гьали — гьали гёрдюм…
Опуракълары пара-пара… Орайып
Айыра эди эм отланы… Бек азгъан
Аян — мисгинлик сюекге етишген!
Шону осал тюкенинде мен гёрдюм
Крокодилни сюегини ягъында
Такъалыбакъаны, сонг да бырынгъы
Тюрлю балыкълар илинип тура эди…
Такъчаларда бош мискин яшиклери,
Хумаларда увакъ яшыл шишалар,
Базлагъан гьапур-чупур, деп, аш гесек. —
Гёрсетмек бир къаст булан салгъандай…
Шу мисгинликни гёрюп мен ойлашдым:

«Шунда гелсе гиши агъу алмагъа,
Оьлтюрсе де оьзюню Мантуяда,
Болса да мискин шону сатар эди.
О, гёрюне, мен билгенмен тарыгъын,
Гьали магъа шу мискин агъу берир!
Эсимде, шо уьйде шону тюкени,
Тек бугюн байрам, — шо тюкен бегилген.
Гьей! Гьей, аптекчи!

Аптекчи. Ким магъа къычыра?

Ромео.

Гел мунда; гёремен сен кёп мисгинсен,
Ма, муна ал шуну: мунда къыркъ дукат
Магъа бир драхма агъу бер, алай, —
Оьзюн ичсе, яшавундан безеген
Тамурларындан яйылгъан минутда,
Оьлюп йыгъылсын. Алай бир агъу бер,
Ичгендокъ ез топну гьанга авзундан
Тюбекот бирден партыллап атылгъандай,
Тынышы тез пухуллап янып битсин.

Аптекчи.

Шолай агъу бар, тек шону сатгъангъа
Мантуя законунда — оьлмек жаза.

Ромео.

Не? Сен шулай ялангъач мисгин адам
Къоркъамысан оьлюмден?… Ачлыкъдан чы
Яякъларынг оюлгъан, гёзюнг сёнюк
Тагъылгъан хорлукъ булан тиленчилик
Артынгдан… Болса, недир сагъа дюньяда,
Законлар? Сагъа дюнья закон булан
Байлыкъ, рагьатлыкъ маишатны бермес чи!
Болса, буз законну… Ал! Бай болурсан.

Аптекчи. Оьз хошум тюгюл — мисгинлик алдырта.

Ромео. Мен де мискинликни сатып аламан, хошунгну тюгюл.

Аптекчи.

Муна шуну сиз сув булан ичигиз,
Йигирма гишидеги къуват болса да,
Шуну ичгендокъ, сиз оьлерсиз шоссагьат!

Ромео.

Ма сагъа алтын! Сени порошогунгдан
Артыкъ загьрулу шу маъдан жанлагъа
Ва зараллы бютюн гьайги дюньягъа.
Сен сатмадынг, — мен сатдым сагъа загьру…

Гьы, савбол! Ал ем оьзюнге ва семир!

(Агъугъа) Сен — агъу тюгюлсен, — бир къурдашымсан! Экибиз де гьали бирге гетербиз… Жульеттаны къабурунда къуллукъ эт!

(Гете.)