Уьчюнчю сагьна
(Лоренцону гьужрасы. Лоренцо геле.)
Лоренцо.
Ала гёз ал тангны ярыкъ йылмаву
Къува гече мунглугъун, — булутланы
Гюнтувушда ярыкъ алтын гьызлаву
Ярыкъ Титанны[^387-1] къозалагъыны
Алдында, къарангыллыкъ, эсиргендей,
Чалт тозулуп, яйылып ва таралып
Къача гюнню ёлундан, бюдюрегендей.
Тек ярыкъ гюнню ялын гёзю къызарып
Ачылып, бар дюньяны уятгъынча
[^387-1]: Титан — грек мифологиягъа гёре зор къуватлы игит.
Ва гечени чыгъын яшыл отларда
Пуслатып, сонг булутлап къурутгъунча, —
Гьар хатарлы тамурну ва чечекни
Эм къоралы багьалы бар отланы
Торбама жыяйым. Бютюн махлукъгъа
Ер ана ва къабур; ол бар жанланы
Тапгъан къарны ва табуту. Ерде биз
Барысы да шо бир къарындан чыкъгъан
Тири сютлю ер кёкюрегин сорагъан
Тюрлю-тюрлю балаланы гёребиз;
Барында да бар тюрлю бир агьамият.
Ол гьар бир ташда, чечекде, оьсюмлюкде,
Бар бир себеп, бир гюч ва эмли ниъмат!
Гьар зат, гьеч тарыкъсыз гёрюнсе де,
Тарыкълы бола ерге; сонг шолай да,
Гьар яхшы зат, ёлдан тайып гетсе де,
Яманлыкъны тувдурта бу дюньяда.
Бир-бирде асил ишинден нас гиши.
Шу чечекни пияласы яшыргъан
Загьруну ва уллу эмни емишин:
Ийислесе гиши, — гьалы янгыргъан,
Тек яшаса, — бар атын загьру къыргъан.
Чечеклерде ва бизин юреклерде
Яманлыкъ, яхшылыкъ булан къатнашгъан,
Яманлыкъ артгъанын тек оьлюм алгъан.
(Ромео геле.)
Ромео. Танг яхшы болсун, падре.
Лоренцо.
Гене де яхшы болсун.
Нечик алгъышлап шу тавуш булай тез?
Яхшылыкъгъа тюгюл, балам, тангдан тез
Ятувунга савбол этип чыкъмагъынг,
Мени къарт гёзлеримни алдында
Мунглу къайгъылы гьалынгны йыкъмагъынг:
Шо къайгъы болгъан ерде юху къачар,
Тенгир — жая ренкли шо яш хыялынг
Ятывунга инче сююмде учар.
Мен ойлайман, — шулай сен тез турмагъынг
Бир уллу гьатсыз къыйынлы ишдендир:
Шондан сени болмаса уянмагъынг, —
Ромео бирде юхусуз гелгендир.
Ромео.
Артдагъы ёравунг тюз, падре!… Тек мен,
Шо юхусузлукъдан леззет чегемен!
Лоренцо. Аллагь! Геч мундан! Розалина буланму?
Ромео.
Розалина буланму? Ёкъ, падре, мен
Унутдум шо атны зарлары булан.
Лоренцо. Огь, не гьакъыллысан, балам! Къайда эдинг?
Ромео.
Хабарлайым, дагъы сен сорамасдай:
Душманланы уьюндеги тойда эдим.
Душман урду юрегиме турмасдай,
Оьзюне де урдум мен де шоссагьат!
Гьали сенден сав этип бермек рагьат!
Пир падре! Мен оьчлюк алма сюймеймен
Душманыма да эм эт деп тилеймен.
Лоренцо.
Тюзюн айт, балам! Менден гьеч уялма!
Япгъын[^389-1] сёйлеп, гечмекден магьрюм къалма.
Ромео.
Болса, бил: бар жанымдан, оьмюрюмден
Капулетлени гёзел къызын сюйгенмен!
Ол да сюе мени мен сюйгендей бек!
Бизге гьали эп, — бизин оьлтюрмей тек,
Эр къатынлыкъгъа къошмакъ, — билдирмей тек.
Ону булан къайда, нечик сююшдюк,
Ёлда сагъа мен лакъырын этермен:
Тек бизин бугюн эр-къатын этерсен.
Лоренцо.
О, пир Франческо! Бу не аламат?
Розалинаны сюе эди, — хыянат!
Агь, жагьилни сюймеги тек гёзлеринде, —
Сююм орнашмай ону юрегинде…
Аллагь! Нечакъы мен гёзьяшларынгны
Гёре эдим сувлап азгъан сыпатынгны
Шо Розалина саялы! Унутдунг…
Шо алгъан иштагьынгны татувлама
Нечакъы тузлу гёзьяшларынгны ютдунг!…
Гьали къалмагъан къорлукъгъа да салма!…
Сени авур кюстюнювлерингни гюн
[^389-1]: Япгъын — юлдуруп.
Яйып, кёкден тозралтмагъандыр бютюн.
Сени зарлы зигеринг де таймагъан
Буссагьатда шу къарт къулакъларымдан…
Къара гьали, — эсги гёзьяшларынгны
Суву бар тюбюнде гёз акъларынгны!
Сен сёзюнге амин бусанг; шо зарынг
Сени булан Розалинаныки эди…
Гьали ол унутулгъан! Не хабарынг?
Уланда сююм шолай бир зат буса —
Не айып къызгъа, — намусу тас болса!
Ромео. Айып кёп эди шону сюймек учун.
Лоренцо. Сюймек учун?… Ёкъ, тек баш иймек учун!
Ромео. Сен чи буюрдунг сююмню гёммеге!
Лоренцо. Буюрдумму башгъасына дёнмеге?
Ромео.
Къой, о, падре! Магъа шолай урушма!
Гьали сюйгеним де сюе алышмай:
Амин тюгюл эди чи о бириси!
Лоренцо.
Бирисини тергевлю эди бар гьиси:
Сен де сююм китапдан охулгъанын,
Тек маънасы англашылмай къалгъанын,
О билгендир… Гьы, елбаш яш, барайыкъ!
Бир себепден бойнубузгъа алайыкъ:
Балики, ким биле сонгун, къарайыкъ, —
Шу хапарсыз бирлик сизге «аш» болур
Эки душман табунгъа «яраш» болур.
Ромео. О, барайыкъ, падрем! Бек алгъасайман!
Лоренцо. Сакъ, сабур абат алсанг, иш тюзелир.
(Гетелер.)