Дюньяны алдынгъы берекети гетмакъны маънасы

Дюньяны алдынгъы берекети гетген деп айтыла. Гертилейокъ да гетип сама къалмагъанмукен, бир къарайыкъ.

Заманыбыз маърифатны-гьюнерни заманы. Алъякъда къол булан ишленеген затлар гьали барысы да машин булан ишленеген болгъан. Бизден оьзге ерлерде къол булан иш этмакъ бек аз. Бизин къол булан гюнде юз мых этеген устабыз, машин булан он минг мых этеген устагъа къаршы не ишлесин? Гюнде бир аршун чепкенлик согъагъан къатунларыбыз, юз аршун согъагъан машинге къаршы не пайда гёрсюн? Гюнде он беш бет язув язагъанларыбыз, он минг бет чыгъарагъан машинге нечик къаршылыкъ этсин?

«Дюньяны берекети гетген» десек де, берекет дюньядан чыгъып гетмеген. Къол булан ишлейген бизден тайып, машин булан ишлейгенлени янына баргъан. Биз де, кёмеклешип буса да, машинлер алып ишлесек, берекет, гетмакълыгъына гьёкюнюп, къайтып да гелир…^✻

(«Юз йыллыкъ тынч рузнама ва маълюмат гьасана>>. Темирханшура, 1910 й., 28-29 б.)