Бир-эки^✻ сёз

[Бир-бир ад]атлар бар, маданиятлы миллетлер бары да къабул [этелер]. Маданиятлы халкъны арасында турагъан бир [инсан] шол адатланы билмесе яда билсе де [тер]гевсюз къойса, ол адамны тарбиясыз [болма]гъына гьукму этиле. Гьам да^✻, кёбюсю, айыплы-уятлы [да къалып], адамлагъа кюлкю болмакъгъа себеп бола.

Бир-бир адатлар бар, олар оьз арабызда алай^✻ уллу айыпдан саналмаса да, тарбиялы халкъланы арасында бир де къабул этилмейген. Шолай адатланы англап, оьзюнге айып гелтирмекден сакъланмагъа тийишли. Масала, бир уллу мажлисде^✻ аш ашайгъанда яда месжит де намаз къылагъанда «гъулдурррр!» этип кекирмек бизде кёп айыпдан саналагъан зат болмаса ярай. Моллаларыбызда, башгъа адамларыбызда да бу адат бар. Амма Яврупа^✻ халкъланы арасында бу адат бек эрши, бек яман санала. Къонакъны янына ялангёлек чыкъмакъ, иштан-бавун салландырып юрюмек, адамланы алдында бурнун сибирмек, бир затны гёрсетегенде къолу булан тюртюп гёрсетмек, булагъа ошагъан эдепге-тарбиягъа къаршы бир кёп адатлар – бизин тарбиялы болмагъа тийишли адамларыбызда да ёкъ тюгюл.

Гьакъылгъа, тарбиягъа къаршы болгъан бир-бир адатлардан сакъланмакъ учун бу рисала^✻ язылды. Аввалданокъ^✻ о адатланы билеген гишилени хатири къалмасын, бу – билмегени ерибиз учундур.