Расулну алайгьиссалам Маккадан Мадинагъа гёчмеги

Аллагьдан буйрукъ болду – Маккадан гьижрат этме^✻. Абубакарны алып, Гьазир болдулар гетме.

Оьзюню тёшегинде Алини^✻ къоюп гетди. Арслан-Али шо гече Гиши этмес гьюнер этди.

Расул чыгъып юрюдю, Къарамай сёзлерине; Ерден хум алып себип, Буланы гёзлерине.

Шо гече юрюдюле р. Абубакар ягъында^✻. Юрюп барып, гирдилер Бир тавну анагъына.

Анакъны авузуна Мияма^✻ авун къурду; Гёгюрчюн, уя салып, Буланы сакълап турду.

Шол анакъны алдына Ёкъ ерден терек битди; Излей чыкъгъан кафирлер, Табулмай, къайтып гетди.

Эки-уьч гюн мунда туруп, Ёлгъа чыгъып гетдилер. Сегиз гюн сапар этип, Мадинагъа етдилер.

Кёп уллу шатлыкъ тюшдю Мадина агьлулагъа^✻; Къ атын-къызы жыйылып, Къаршы чыкъды булагъа^✻.

Бары да чакъыралар, Расул гелгенни сююп, Бармай озуп гетген сонг Къалалар янып-гююп.

Расул: «Къоюгъуз, – деди, – Тюесин оьз кююне». Айюбул-Ансарини^✻ Барып чёкдю уьюне.

Кёбю муслиман эди Мадина агьлуланы. Мугьажирлер^✻ баргъан сонг, Сыйлап алды буланы.

Бар малын ортакъ этди, Теп-тенг этип уьлешип, Бир уьйде яшадылар, Агъа-инидей гелишип.

Бел бувуп айландылар Не тарыкъ-герегине, Таза дин тамурлашгъан Буланы юрегине.

Чёпге гьисап этмеди, Бёлюп берди малларын, Пайгъамбарны алдында Къурбан этди жанларын.

Салат саламлар болсун – Расулгъа, агьлусуна, Сыйлы асгьапларына, Яшына, уллусуна!