Расулну алайгьиссалам Маккадан Мадинагъа гёчмеги

Аллагьдан буйрукъ болду –
Маккадан гьижрат этме^✻.
Абубакарны алып,
Гьазир болдулар гетме.

Оьзюню тёшегинде
Алини^✻ къоюп гетди.
Арслан-Али шо гече
Гиши этмес гьюнер этди.

Расул чыгъып юрюдю,
Къарамай сёзлерине;
Ерден хум алып себип,
Буланы гёзлерине.

Шо гече юрюдюле р.
Абубакар ягъында^✻.
Юрюп барып, гирдилер
Бир тавну анагъына.

Анакъны авузуна
Мияма^✻ авун къурду;
Гёгюрчюн, уя салып,
Буланы сакълап турду.

Шол анакъны алдына
Ёкъ ерден терек битди;
Излей чыкъгъан кафирлер,
Табулмай, къайтып гетди.

Эки-уьч гюн мунда туруп,
Ёлгъа чыгъып гетдилер.
Сегиз гюн сапар этип,
Мадинагъа етдилер.

Кёп уллу шатлыкъ тюшдю
Мадина агьлулагъа^✻;
Къ атын-къызы жыйылып,
Къаршы чыкъды булагъа^✻.

Бары да чакъыралар,
Расул гелгенни сююп,
Бармай озуп гетген сонг
Къалалар янып-гююп.

Расул: «Къоюгъуз, – деди, –
Тюесин оьз кююне».
Айюбул-Ансарини^✻
Барып чёкдю уьюне.

Кёбю муслиман эди
Мадина агьлуланы.
Мугьажирлер^✻ баргъан сонг,
Сыйлап алды буланы.

Бар малын ортакъ этди,
Теп-тенг этип уьлешип,
Бир уьйде яшадылар,
Агъа-инидей гелишип.

Бел бувуп айландылар
Не тарыкъ-герегине,
Таза дин тамурлашгъан
Буланы юрегине.

Чёпге гьисап этмеди,
Бёлюп берди малларын,
Пайгъамбарны алдында
Къурбан этди жанларын.

Салат саламлар болсун –
Расулгъа, агьлусуна,
Сыйлы асгьапларына,
Яшына, уллусуна!