тыл

• тыл(1960 рк)

  м. тыл (1. воен. фронтну арты; 1. перен. арт, аркъасы, арт якъ).

• тыл(2007 рк)

  м, род. -а (-у), предл. о тыле, в тылу, мн. -ы, -ов 1. арт, арт якъ 2. тыл (фронтну арты)

• тыл | tıl(2013 кр)
  1. воен. тыл // тыловой; душмангъа ~дан таба чапгъын этмек ударить противнику с тыла; асгерлени ~гъа чыгъармакъ отвести войска в тыл 2) : ~ны загьматчылары труженики тыла; ~дагъы госпиталь т ыловой госпиталь

Гери