«Бары да зат бар Къазакъны эсинде…».
Гьайт, уланлар, гьакъ юрекден язаман,
Намарт шавхал макътанадыр жыйында,
Къазакъ магъа кант эте деп къыйында.
Билсин: мени бар ичимде инсабым.
Оьзю булан битмеген гьакъ гьисабым.
Бары да зат бар Къазакъны эсинде:
Агьлары да халкъ тёлейген ясакъны,
Гёзьяшлар да бар эсинден таймайгъан.
Къызъяшлагъа шавхал къургъан тузакъ да,
Чакъсыз оьлген уланлагъа къазылгъан
Къабурлар да бар эсинде Къазакъны.
Инсап, инсабым – адамлыгъым, тюзлюгюм, ягь-намусум.
Гьакъ гьисабым – ачувларым (имею свои счёты).
Агьлары – зулмуну авурлугъундан, къыйынлыкълардан этилеген агь улувлар
Ясакъ – налог.
Тузакъ – къапгъын.