м. таран (1. ист. бурунгъу давларда уруп душманны чыр-ларын тешеген гючлю бир къурал; 1. воен. душманны самолётуна яда танкына оьзюню самолёту яда танкы булан уруп атака этмек); ◊ гидравлический таран сув гётергич (сувну оьрге чыгъармакъ учун машин).
воен. ав. таран // таранный