м. шайтан; ◊ к чёрту! разг. жагьаннем болсун!, тас эт!; чёрт с тобой! разг. жагьаннем сени булан!; иди к чёрту! разг. тас бол шундан!, лагь бол!, жагьаннемге тюш!; чёрт возьми! жагьаннем болгъур!, хараба къалгъыр!; один чёрт бары да бир!; ни черта не знать разг. бир зат да билмемек; всё к чёрту пошло разг. бар зат пуч болду; послать к чёрту разг. къуваламакъ; до чёрта разг. бек кёп; ни черта нет разг. бир зат да ёкъ; ни к чёрту не годится разг. бир затгъа да ярамай; чёрта с два! разг. болажакъ зат тюгюл!, гьеч болмас!; ни богу свечка ни чёрту кочерга погов. не акъда ёкъ, не гёкде; ему сам чёрт не брат о сан этеген гиши ёкъ; тут сам чёрт ногу сломит разг. мундан баш алма къыйын, муну кюйге салма къыйын; чем чёрт не шутит разг. не де бола дюньяда; чёрт его знает ким билсин муну; жить у чёрта на куличках разг. жарлы жагьаннемде яшамакъ, бек узакъда яшамакъ.
м, черти, -ей шайтан ◊ К чёрту! разг. жагьаннем болсун! Чёрт возьми! жагьаннем болгъур! хараба къалгъыр! Чем чёрт не шутит разг. не де бола дюньяда. Чёрт ногу сломит разг. баш алма къыйын. Чёрт знает его разг. ону ишин ким биле. У чёрта на куличках (рогах) разг. жарлы жагьаннемде, бек йыракъда. Чёрт/ик м, -и, -ов. Черт/ёнок м, род. -нка, мн. -енята, -∅. Чёрт/ов прил.